तांडव

तांडव

जेष्ठ सरता सरेना, सा-या जीवा लागे धापरस्ता तापूनिया लाल, दिसे दुरूनही निश्र्वास कुणी चाले अनवाणी, पाय पेटती उन्हातवृक्ष दूर दूर दिसे, त्याची सावली मनात सुर्य मध्यांनीला आला, धरा सोसते तापमघा…

असा मी असामी

असा मी असामी

माझ्या बद्दल कोणी काही लिहेल या भ्रमात मी कधीच नव्हतो, कसे असणार? काय माझे कर्तृत्व जेणेकरून कोणी काही लिहावे? पण मी गेल्यावर काय!  कोणी माझी आठवण ठेवेल की नाही याचा…