मला मीच विचारलं, काय रे! आहे का तुझ्या जीवनाची हमीअंर्तमन म्हणालं तुझा विश्वासच डळमळीत, हिच तर मोठी कमी मी स्वतःशी हसलो, पोलिसांना हवे संरक्षण ते कोर्टात सांगतातआमचे अनेक नामचित आमदार…
Tag: marathi-kavita
सारेच अर्तक्य, अनाकलनीय, दुर्लभ तरीही नित्य शोध सुरुप्रत्येक श्वासागणीक जगणे, मरणे तरी “माझे” चा अट्टाहास धरु? कल्पनेच्या जगात वावराताना बांधतो आम्ही नित्य इमलेजगण्यात सुखाचा ध्यास, त्यासाठीच मनाचे नवनवे जुमले पैसे…
आजचे कर्नाटक हे पुर्वी छोट्या छोट्या संस्थानात विभागलेले होते. यातील बेळगाव आणि धारवाड या दोन जिल्हावार आपण भाषिक तत्वावर दावा करत आहोत. आपल्याला उडप्यांची हॉटेल चांगलीच परिचित आहेत. कोलार येथील…
संकल्प आणि सिध्दी यात असते बरेच अंतरबेत बारगळतात कारणे देत हेच कळतं नंतर मुले आईला नियमित अभ्यास करण्याचं करतात प्रॉमिसअगं लक्षात होतं पण विसरलो म्हणत क्लास होतो मिस मुलगी आईला…
ती बया मला मुद्दामच ती घासून गेली असा जणू मनी भास झालातो तिचा इशाराच तर नसेल असा माझ्या मनाने मला कौल दिला तिचा मुखचंद्र दिसावा म्हणून मीु खुप दुरवर पाठलाग…
अथांग अशा अवकाशात माझही एक हक्काचे आकाशएक तेजपूंज सुर्य तेथे त्याची मला सोबत अन प्रकाश या आकाशात माझा चंद्र त्याची शितल छाया मनातदूरवर शेत माझे, या खोपीचे घर तुळस डोलते…
विसरू पाहातो, ते दिवस ती सांज अन तो डुंबणारा सुर्यरोजचीच भेट, मुक संवाद, फुलणारा श्वास अन विरह मी मंत्रमुग्ध होत होतो, जुईचा गजरा तुझ्या केसांत माळतानानजरेत तुझ्या अनामिक भिती बावरत…
एखादी चिमूरडी रूसून रस्त्यावर फतकल मारतेतिच्या रुसण्याने नकळत आपली कळी खुलते तिचा प्रश्न सोडवावा म्हणून आपण तिथे पोचतोचल बेटा अस करु नये म्हणत तिचा हात धरु पाहतो ती हात झटकून…
शब्द फुले ही तुझ्या यशाला जपून ठेव ग मुलीओंजळ तुझी रिती न राहो मी बाप तुझा मामुली तुज न दिला कपडापैका न डामडौल दाविलाअनुभवाचे शब्द सांगुनी, मी बोल तुला लाविला…
