पहिलीच होती भेट आपली, प्रवासात तुझा शेजारमाझी पोपटपंची ऐकूनही, केली न तू काही तक्रार हळवा स्पर्श झाला तुझा, मनी तरळले स्वार्थी विचारअलगद घ्यावा हात हाती, छेडावी सतार, कानी झंकार तुच…
Tag: marathi-kavita
मृत्यूच्या वास्तवतेवर प्रेम करत तू घेतलास जगाचा शांतपणे निरोपमृत्यू अटळ आहे, त्याचा तिरस्कार नको वाक्याने उडवली माझी झोप कालच तर तू म्हणालास, मृत्यूला मी भीत नाही, तो नव्हे दैवी प्रकोपतो…
देत राहिला भगवंत मी त्याला पूरे कधी म्हटलेच नाहीनव्हते मज जवळ काही कमी परंतु घेण्याचीच नित्य घाई ओरबाडून सरला न हव्यास, कपाळावर हरिने मारला शिक्का ‘कसाई’हातावर दुर्गुण लिहिता लिहिता तो…
सुक्याचे फोलपट निघावे तसे, लग्न झाले की मतभेद उघड होतातचार वर्षे ते रिलेशनशिपमध्ये होते, नेहमी फिरत, हात घालून हातात मनास दोघांच्या वाटले म्हणून लग्नाच्या बंधनानी सुपातून जात्यातलवकरच स्वातंत्र्य सरले, मग…
भाग १ व भाग २ वाचण्यासाठी क्लिक करा. मिनल दिसायला प्राजक्तापेक्षा सुंदर तर होतीच पण मनमोकळी होती. ती तितकीच मनाने प्रेमळ असेल का? हे सांगणे अवघड होते. त्याच्या मनात विचाराचे…
गाणे आपण रोजच ऐकतो, एखाद्यास लहर, मुक्त गाण्याचीत्यांनाच मिळे खरा आनंद, ज्यांना सवयच असे रोज पिण्याचीविनोदाला दाद द्यावी, आनंदाची चादर घ्यावी, रीत उपभोग घेण्याचीनशा म्हणजे? बावळट पश्न, लहर हवी मनसोक्त…
आताशा झोपेच समीकरण निटसे जुळत नाहीका असे होते? तेच तर कधी कधी कळत नाहीकोणाला पाहून मन तळमळेल खरे वाटत नाहीदुःखी प्रसंग पाहून हळहळावे मनाला पटत नाही कोणी सहज बोलले तरी…
तू निघून गेलीस तरी सरली नाही आठवणींची नशाकिती काळ लोटला ठाऊक नाही अजून मनी वेडी आशा आपल्या हळव्या नात्यात होती एक अस्पष्ट पुसट रेषाप्रेयसी की सखी ठरले नव्हते होती मैत्रीची…
नीट काहीच होत नाही, चोर सोडून सन्याशाला फाशीनीटचा अध्यक्ष त्याच नाव ,’जोशी’, झाली भलत्याची काशी‘मोटेगावकर’ चोरांचा सरदार, हिमंत असेल तर द्या फाशीवड्याच तेल वांग्यावर तुम्ही अज्ञानी नाही, करा की चौकशी…
स्वतःचेच चांगले मित्र बना, मित्र बनण्याचा नको आभासमैत्री कशी असावी? याचा खरंच असावा का अभ्यास?आधी करावी दुर्गुणांवर मात, झटकून आळस लागावे कामासतुमची सोबत, करे तुमचेच काम, कधीही दोष देऊ नये…